مفهوم داشتن حضور در کوچینگ، به دلایل مختلفی مهم است. حضور کوچینگی موثر به مراجعهکنندگان اطمینان میدهد که به کوچ خود اعتماد کنند، همانطور که در مقابل، کوچ نیز به مُراجع و تواناییهای او اعتماد دارد.
حضور کوچینگی در برخی از صلاحیتهایی که فدراسیون جهانی کوچینگ (ICF) برای کوچهای خود در نظر گرفته است، مشاهده میشود. بهطور مشخص، صلاحیت ۲: تجسم یک ذهنیت کوچینگی، صلاحیت ۴: پرورش اعتماد و امنیت، صلاحیت ۵: حفظ حضور، و صلاحیت ۶: گوش دادن فعالانه.
این صلاحیتها، مشخصههایی هستند که فدراسیون جهانی کوچینگ تعیین میکند تا کوچهای تحت آموزش و عضویت خود را بر اساس آنها مورد ارزیابی قرار دهد تا بدینوسیله بهروزرسانی مهارتها و صلاحیتها را جزء برنامه همیشگی خودشان قرار دهند.
در این مقاله به بررسی حضور کوچینگی، معنای حضور کامل یک کوچ و نحوه توسعه آن خواهیم پرداخت.
حضور کوچینگی چیست؟
برای توضیح مفهوم حضور کوچینگی، مهم است که ابتدا به معنای “حضور” نگاهی بیندازیم. در زبان رایج ما، “حضور داشتن” به معنای کاملاً متمرکز و درگیر بودن در لحظه حال است، بدون اینکه با افکار داخلی یا حواسپرتیهای خارجی تمرکزمان از بین برود. تمام و کمال درگیر شدن در هر کاری که انجام میدهیم یا با هر کسی که در تعامل هستیم، بدون اجازه دادن به سرگردانی ذهن.
ما بیشتر به حواس خود آگاه میشویم و مناظر، صداها، بوها، مزهها و احساسات فیزیکی اطرافمان را متوجه میشویم. هر چیزی را که میآید بدون قضاوت یا نیاز به تغییر آن میپذیریم. ارزیابیها، انتقادات یا مقایسهها را معلق میکنیم و به خود اجازه میدهیم تا واقعیت حاضر را بدون مقاومت تجربه کرده و بپذیریم.
کاملاً حضور داشتن اغلب با ذهنآگاهی همسو است، که حالتی از آگاهی بدون قضاوت از لحظه حال است. مشاهده افکار، احساسات و حسهای خود، بدون درگیر شدن در آنها.
هنگامی که به تعامل با دیگران میرسیم، حضور داشتن شامل مشارکت کامل، گوش دادن و پاسخ دادن با علاقه و گشودگی واقعی است. حضور، در را به روی ارتباط عمیق و تعاملات معنادار با دیگران باز میکند.
در کتاب «کوچینگ مبتنی بر حضور: پرورش رهبران خودساخته از طریق ذهن، بدن و قلب»، داگ سیلزبی حضور را به عنوان «حالتی از آگاهی در لحظه که با تجربیات احساسی بیزمانی، متصل بودن و حقیقتی بزرگتر مشخص میشود» توصیف میکند.
نشانههای نمود حضور کوچینگی در جلسات
حضور کوچینگی بسیار فراتر از آن چیزی است که ممکن است تصور کنیم. این به حالت درگیر بودن به عنوان یک کوچ در رابطه کوچینگی اشاره دارد. حضور کوچینگی شامل ترکیبی از ذهنیت، مهارتها و ویژگیهایی است که کوچها برای ایجاد فضایی ایمن برای تحول، پرورش میدهند.
نشانههای نمود حضور کوچینگی در جلسات کوچینگ شامل معیارهای زیر است:
-
گوش دادن بدون وقفه:
کوچ بدون قطع کردن، به صحبتها گوش میدهد و ذهنش متمرکز بر آنچه از طرف مقابل منتقل میشود هست، نه بر گفتگوی درونی خودش. کوچ توجه کامل خود را به فرد مقابل میدهد و زبان بدنش نشاندهنده علاقه واقعی و مشارکت در گفتگو است.
-
تعامل معنادار:
کوچ با تأیید، خلاصهسازی، بازگویی و پرسیدن سوالاتی که به آنچه تازه بیان شده مرتبط است، پاسخ میدهد.
-
آگاهی از احساسات:
کوچ به احساسات موجود در فضا آگاه است و با توجه به لحن صدا، حالت چهره و زبان بدن، وضعیت احساسی فرد مقابل را درک میکند. همدلی جزء کلیدی برای پذیرش احساسات آنهاست.
-
راحتی با جریان:
کوچ با هر آنچه در جلسه اتفاق میدهد، در صلح و راحت است. حتی واکنشهای هیجانی قوی یا نظرات مختلف با کنجکاوی و بدون قضاوت مورد استقبال قرار میگیرند تا فضایی امن برای ارتباط باز و صادقانه ایجاد شود.
-
تطبیق سرعت گفتگو:
کوچ سرعت گفتگو را با نیازها تطبیق میدهد و زمانی برای سکوت و بازتاب فراهم میکند تا بینشهای عمیقتری ظاهر شوند.
صلاحیت اصلی ICF 5: حفظ حضور کوچینگی
در تعریف فدراسیون بینالمللی کوچینگ از حضور – به عنوان یکی از صلاحیتهای اصلی – آمده است: کوچ “کاملاً آگاه و حاضر، با استفاده از سبکی که باز، منعطف، استوار و با اعتماد به نفس، با مراجع است.”
به استناد فدراسیون بینالمللی کوچینگ، هنگامی که حضور کوچینگی نمایش داده میشود، کوچ:
- متمرکز، مشاهدهگر، همدل و با واکنشی مرتبط با مراجع باقی میماند.
- کنجکاوی را در طول فرآیند کوچینگی نشان میدهد.
- احساسات خود را مدیریت میکند تا با مراجع حاضر بماند.
- در کار با هیجانات قدرتمند مراجع در طول فرآیند کوچینگی اعتماد به نفس خود را نشان میدهد.
- با کار در فضایی از ندانستن راحت است.
- فضایی برای سکوت، توقف یا تامل ایجاد میکند یا به بروز آن اجازه میدهد.
بررسی اجمالی صلاحیتهای اصلی بهروز شده
هنگامی که حضور کوچینگی به خوبی نمایش داده میشود، فرایند کوچینگی به جریان میافتد و کوچ به جای نگرانی در مورد “انجام کوچینگ”، شروع به ” کوچ بودن” میکند. این امر به مُراجع اجازه میدهد که کار عمیقتری انجام دهد و اعتماد بیشتری در رابطه ایجاد میشود. کوچینگ به آسانی و به شکل طبیعی جریان مییابد.
حضور کوچینگی در سطح دوی کوچینگ حرفهای (PCC) در فدراسیون جهانی کوچینگ اینطور تعریف میشود:
در یک گفتگو به دنبال چه چیزی هستیم؟
5.1: کوچ به کل شخصیت مراجع (که کیست) واکنش نشان میدهد.
5.2: کوچ به آنچه مراجع میخواهد در این جلسه به دست آورد (چیستی) واکنش نشان میدهد.
5.3: کوچ با حمایت از مراجع در انتخاب آنچه در این جلسه اتفاق میافتد، با او همکاری میکند.
5.4: کوچ کنجکاوی خود را برای یادگیری بیشتر درباره مراجع نشان میدهد.
5.5: کوچ اجازه میدهد که سکوت، مکث یا تأمل در جلسه وجود داشته باشد.
به موارد فوق عنصر همکاری و خلق مشترک آن چه در حین جلسه اتفاق میافتد را اضافه کنید. این امر زمانی امکانپذیر است که کوچ با ندانستن این که چه چیزی ممکن است اتفاق بیفتد و جهت گفتگو چه مسیری را طی کند، راحت باشد.
چرا نمایاندن حضور کوچینگی مهم است؟
نمایش حضور کوچینگی به دلایل متعددی اهمیت دارد:
– این کار به ایجاد اعتماد کمک میکند، زیرا محیطی امن و حمایتی ایجاد میکند که در آن فرد دیگر (مراجع)، احساس راحتی میکند تا افکار، احساسات و چالشهای خود را به اشتراک بگذارد.
– مشارکت و سرمایهگذاری خالصانه کوچ در رشد فرد دیگر، حس اصالت در رابطه را تقویت میکند.
– هنگامی که کوچ به احساسات فرد دیگر توجه دارد، این امر همدلی و درک را نشان میدهد که به کار عمیقتر و کوچینگی مؤثرتر منجر میشود.
چگونه حضور کوچینگی خود را توسعه دهیم؟
اگر به عنوان یک کوچ به دنبال ایدههایی برای توسعه و تقویت حضور کوچینگی خود هستید، در اینجا چند راهبرد و رویکرد فهرست شده است که میتواند به شما کمک کند:
-
تمرین ذهنآگاهی:
در تمرینات ذهنآگاهی و مدیتیشن شرکت کنید تا آگاهی از لحظه حال را پرورش دهید و توانایی تمرکز کامل بر توجه خود را توسعه دهید. ذهنآگاهی میتواند به شما کمک کند که به افکار، احساسات و حسهای جسمی خود بیشتر توجه کنید و حضور بیشتری را به جلسات کوچینگی بیاورید.
-
تامل بر خود:
در تعاملات کوچینگی خود تأمل کنید و سطح حضور خود را ارزیابی کنید. به این فکر کنید که چگونه در جلسات حضور پیدا کردید، چه عواملی ممکن است مانع حضور شما شده باشند و چگونه میتوانید تمرکز و مشارکت خود را بهبود بخشید. نوشتن در دفترچه یا مکالمه درباره تجربیات کوچینگی با یک منتور یا سوپروایزر میتواند به کسب بینش و شناسایی زمینههای رشد کمک کند.
-
هوش هیجانی:
هوش هیجانی خود را با درک عمیقتر از احساسات خود و یادگیری همدلی کردن با دیگران ارتقا دهید. هوش هیجانی به شما اجازه میدهد که با فرد دیگر بهتر ارتباط برقرار کرده و به تجربههای هیجانی او با همدلی پاسخ دهید، که سبب تقویت حاضر بودن بیشتر و حضور کوچینگی حمایتگرانهتر میشود.
-
مهارتهای شنیدن فعال:
مهارتهای شنیدن فعال خود را تمرین و بهبود دهید. بر گوش دادن بدون وقفه، نشان دادن درک از طریق اشارات کلامی و غیرکلامی، و پرسیدن سوالات متفکرانه که توجه و تعامل شما را نشان میدهد، تمرکز کنید. شنیدن فعال به شما کمک میکند که در مکالمه کاملاً حاضر باشید و به فرد دیگر احساس ارزشمندی و شنیده شدن میدهد.
-
آگاهی از بدن:
آگاهی از بدن خود و نشانههای آن را توسعه دهید. در طول جلسات کوچینگ به وضعیت بدن، تنفس و حسهای جسمی خود توجه کنید. تمرین تکنیکهایی مانند تمرینات آرام سازی یا اسکن بدن میتواند به شما کمک کند که در لحظه حاضر بمانید و از گرفتار شدن در حواسپرتیها یا گفتگوی ذهنی جلوگیری کنید.
-
منتورینگ و سوپرویژن:
در روابط منتورینگی یا سوپرویژن با کوچهای باتجربه مشارکت کنید که میتوانند بازخورد و راهنماییهایی در مورد توسعه حضور کوچینگی شما ارائه دهند. آنها میتوانند بینشهای ارزشمندی ارائه دهند و به شما کمک کنند چیزهایی که نمیبینید را ببینید.
جمعبندی حضور کوچینگی
توسعه حضور کوچینگی، یک فرآیند پیوسته است که نیاز به خودآگاهی، تمرین و تعهد به یادگیری و رشد پیوسته دارد. از طریق تلاشها و تأملهای دقیق، کوچها میتوانند حضور خود را عمیقتر کنند و برای مراجعین خود تجربهی کوچینگی مؤثرتری ایجاد کنند.
منبع: coachingoutsidethebox
مترجم: افشین محمد
